Gerrit / Column ‘Van Bergen’, Dagblad de Limburger, 31 maart 2012

Gerrit

Gerrit Vogel, Sakker de makkerIk herinner me een uitspraak van mijn oudste zoon toen hij nog klein was. Het was op Sintermerte, in de Munsterkerk. De kerkelijke plechtstatigheden rond de viering, werden er afgehandeld, maar aan het merendeel van de kinderen in de kerk gingen die voorbij. In hun ogen brandde reeds het metershoge Sintermertevuur dat ze zouden gaan zien. Verveeld hingen ze in de banken. Tot er ineens een zindering door de kerk ging die alle kinderen in haar greep kreeg, hun verveelde uitdrukkingen wiste en hen liet lachen. Ineens was de ruimte gevuld met schaterend kindergelach en de brenger daarvan was Gerrit Vogel, die verkleed als bedelaar, mank en met een bult op zijn rug, grappend en grollend dwars door het protocol heen, door een van de zijbeuken liep. Mijn zoontje, toen een jaar of vier, keek me aan en zei:‚’Det wil ich ater auch waere. Dae meneer leut de miense lache.’

En nu, zoveel later, nu de lach om Gerrit plotseling is verstomd en omgeslagen in gemis, realiseer ik me dat ik inderdaad nooit maar dan ook nooit na een ontmoeting met Gerrit van hem ben weggegaan, zonder een glimlach op mijn gezicht. Gerrit droeg een kostbaar aura om zich heen dat maar weinig mensen is gegeven; het aura van de ontwapenende eenvoud, waarmee hij moeiteloos bij je binnendrong en zich daar voorgoed nestelde. Niet alleen bij volwassenen maar ook bij kinderen. Dat laatste maakte hem als mens haast tijdloos; in kalenderjaren en levenswijsheid een man op leeftijd, in voorkomen een kwajongen met in zijn ogen altijd die twinkeling van onbegrensde gretigheid naar het leven. En beide kanten deelde hij kwistig uit, als kleine presentjes van verhalen en grappen. Altijd had hij wel iets te vertellen en omdat hij er het grootste plezier in had om zijn verhalen ‘ietwat’ aan te dikken, verwerden die vaak tot kleine levenswijsheden, verpakt in het cadeaupapier van de lach.

Zoals hij jaren geleden dwars door het protocol in de Munsterkerk liep, zo wandelde Gerrit voor mij ook door het leven, alle plechtstatigheden van deze opgejaagde maatschappij, voortdurend relativerend. Zelfs toen hij een keer hevig geëmotioneerd raakte toen we samen spraken over een pijnlijk voorval dat we deelden, wist hij het moment toch weer om te buigen naar de glimlach. Hij had een eigen mantra daarvoor, die in mijn ogen voor hem veel meer betekende dan ‘slechts een leuke spreuk’: ‘Sakker de Makker’. Die drie woordjes waren zijn houvast geworden waarmee hij alles wat er om hem heen en met hemzelf gebeurde, op slag kon relativeren en terugbrengen naar de werkelijke grootte en betekenis. Ik pleit ervoor dat ‘Sakker de Makker’ als herinnering aan Gerrit in een volgende uitgave van ’t Remunjs waordebook wordt opgenomen met de uitleg: ‘Algemeen relativerende Roermondse uitdrukking.’

Reacties (7)

  1. Reinie

    Mooi Hans,

    Wat een prachtmens is naar het engelenrijk vertrokken!
    Ik hoor hem nog zeggen vorig jaar lente: “ik heb nieuwe kleren gekocht, maar het zullen wel de laatste zijn”.
    Heerlijk mens, zalige energie koester ook mijn herinneringen!

    Reageren
  2. Desirée Janssen

    Mooi beschreven. Ik denk dat Gerrit er trots op zou zijn als hij wist dat dit zijn nalatenschap is voor de Roermondse gemeenschap. Een mooie eenvoudige man die met zijn eenvoud veel invloed had en heeft op het stadsbeeld van Roermond . En ook ik en zeker weten mijn zoon zullen hem altijd herinneren met een glimlach op onze lippen.

    Reageren
  3. Ruth Tollenaar -Vogel

    Erg sjoon gesjreve Hans!!!!

    Reageren
  4. Monique Wolters

    Fantastisch Hans. Complimenten!

    Reageren
  5. Monique Wolters

    Fantastisch!!

    Reageren
  6. Jan kiewied

    Hans….zo mooi als jij dit schrijft, ik kan alleen maar zeggen ..bewondering, en Gerrit??Dae zol greuts zeen op dien sjoon waord.

    Reageren
  7. Jan Vossen

    Hans, zeer mooi geschreven. Perfect verwoord zoals Gerrit heeft geleefd.
    Mijn complimenten.

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *